Arpaderesi Köyü Taşova Amasya Forum :: Başlığı Görüntüle - TÜRKÜ GİBİ GEÇEN YILLARIM. KÖŞE YAZISI
 Pano KılavuzuPano Kılavuzu   AramaArama   GruplarGruplar   HesabınızHesabınız   Özel MesajlarÖzel Mesajlar   Giriş YapGiriş Yap 
TÜRKÜ GİBİ GEÇEN YILLARIM. KÖŞE YAZISI

 
Yeni Konu Gönder   Cevap Gönder    Mesaj Panosu -> Köy Odası Sayfayı Yazdır
« Önceki konu :: Sonraki konu »  
Mesaj Yazar
İletiTarih: 31 Tem Pts, 2017 9:21 pm    İleti konusu: TÜRKÜ GİBİ GEÇEN YILLARIM. KÖŞE YAZISI Alıntıyla Cevap Gönder



Çocukluğumda bir sevdadır İstanbul gitti; İstanbul' a gitmek ne kadarda önemliydi. Ne varsa bu İstanbul' da. İstanbul' dan gelenler; köye dönünce sanki Almanyadan gelenler gibi tatlı tatlı anlatırlardı. Bizde merak ederdik, Herkes İstanbul’ da gezer tozarmış bide Faravgada Kömüş güderdik. Köy harkı işlerdik köylülerimizle beraber o zamanlar bu kadar değildi istanbul' a giden, Çoğumuz köyde yaşardık. Böyük babam yani Hacıahmet dedem İstanbul danacı agreeei derdi, cız dudan oraya koşuyor derdi. Bizim İstanbul’ da kalacak yerimiz olmadığı için kadere boyun bükerdik sanırdık. Oldu bir gaza geldik, Bizde gittik İstanbul' a, gidiş o gidiş, Bir daha dön Memlekete dönebilirsen. İstanbul’ a gittik, Askerlik için Vatan borcu derken memlekete döndük, ama köy ve gelecek korkusu sıktı boğazımızı sanki. İş, aş, eş, geçim derdi, rızık korkusu. Bilmezmiydik ki acaba, rızkı Allah verir. Köyde kalanlar zarar etti, Biz kar ettik sandık. Tabi biz rızık peşinde koşarken benim yolum, Ankara’ ya düştü, Kimimizin yolu İstanbul’ a, kimisi İzmir’ e, kimisi Kocaeli, düştü, dağıldık Türkiye’ ye. Gurbete çıktık ya, kimimiz işçi, kimimiz memur, kimimizin kendi işi veya iş yeri, bir şey olduk ya, olduk ya sanki kendimizi kurtardık, Gurbetelleri vatan edindik. Seneler birbirini kovaladı. Yeni nesiller doğdu, çocuklarımız da bizimle kaderimizi paylaştı. Peşimizde dolandı durdular beton yığınlarının arasında, senede 20 gün senelik izinlerimizde gördüler, köyü, babaanneyi, Dedeyi, dede torun arasındaki manevi bağları. Dere kenarında balık tutmayı, elmanın ağacına çıkmayı, tozlu yollarda üstünü başını kirletmeyi. Şimdi diyorlar neymiş efendim doğduğun yer değil, doyduğun yer, Olmuyor be usta, mesele o değilmiş, bu anlatılanlarda boşmuş, Mutluluk ve yaşamanın gerekli olduğu yer mutlu olduğun, derdinin tasanın olmadığı, doğup büyüdüğün, çocukluğunun geçtiği, yerler önemliymiş, Mutlu olduğun yer önemliymiş, değerliymiş. Şimdi bir kör çark devam ediyor, Bizim bıraktığımız yerden evlatlarımız başladı. Biz köye koşarken onlar şehrin süslü ışıklarına koşuyorlar. Hani kelebekler köyde ışığın olduğu yere koşarlar, ışığın ateşi onları yakar, öldüklerinde anlarlar; Işık diye koştukları, etrafında pervane oldukları o süslü ışıklar, onların sonu oluyormuş. Şimdi gelelim bir anıma; Başımdan yaşadığım, çocukluğumda beraber büyüğüm emmimin oğlu Ali biz hayata atılıp gurbete çıkınca o köyde kaldı. İlçemize dükkanlar açtı, ticarete atıldı, işleri iyi de gidiyordu. İlçemiz hem köye yakındı, hemde şehirdi. Bir süre çalıştıktan sonra işleri büyütmek istedi. Oda İstanbul’ un koşturmacasına kapıldı. Her sene olduğu gibi ben yine evlatlarımı topladım, doğru köy, kaçırdığımız güzellikleri yakalamaya çalışırken birde emmoğlum Ali köye geldi eşiyle, Münibüsü vardı, köye yerleşecekti. Benim gibi ellili yaşlarda sıra ancak köye dönmeye gelmişti. Köydeki baba yadiğarı evlerini tamir ettirip huzurlu bir yaşam sürecekti. Hastaydı, tedavi görüyordu. Köydeki bizim evin önünde oturduk, hal hatırdan sonra, dertleştik, konu konuyu açtı. Dediki, “ emmoğlu, ben burdan giderken bıraktığım arkadaşlarım, esnaf dostlarım aynı duruyor, ben çökmüşüm. İstanbul’ a gittim, evler daireler aldım ama sağlığımı kaybetmişim şimdi anladım” dedi. Öyle deme, üzülme dedim, sende iyisin, sağlığına kavuşacaksın, seninle komşuculuk oynayacağız buralarda dedim. Ertesi gün hastalandı, İstanbul’ a götürdüler. Hastanelere koşturdu, 2 ay geçmediki emmoğlum dan kötü haberi aldık, Vefat etmişti. Üzüldük tabi, cennet mekanı olsun. Tabiki insanın ömrünü rabbim belirler kadere ve şerre inanırız. Köye dönme özlemleriyle yaşıyoruz. Amma ömrümüz vefa edecekmi? Geride kaç yılımız kaldı ömürden, kaç yaz göreceğiz, kaç baharın gelişini izleyeceğiz, sarı erikleri, harman armutları, çördükleri, bıldırcınları yiyebilecekmiyiz? bilinmez. Gün bu gün, an bu an, gelecek gelmedi, geçmiş geride kaldı. Şimdi diyorlarki an itibariyle şurdayım, burdayım, bir selfi yapayım, derken aslında en büyük selfi, yaşadığımızı sandığımızı, başkalarıyla an itibariyle resimlerimizi paylaşırken, köyün ve çocukluğumuzu ve diğer farklı güzel yerlerin havasını taaa ciğerlerimize çekip, güzellikleri damarlarımıza kadar hissetmek gerek.
Saygılarımla Ahmet ŞİMŞEK
[align=right][/size]
Görüntünün olası içeriği: 2 kişi, ayakta duran insanlar, ağaç, çocuk, bitki, açık hava ve doğa
SEVGİLİ DOSTLAR KÖŞE YAZISINDAKİ ALİ KİM BİLİYORMUSUNUZ
ALİ ŞİMŞEK YANİ NAMI DİĞER KETİP ABDULLANIN ALİ
CENNET MEKANIN OLSUN EMMİOĞLUM.



Kayıt: Oct 06, 2016
İletiler: 7

Durum: Çevirim Dışı
Tuttuğu Takım

Ruh Haliniz

Seviye:1
 
 
0 / 18
8 / 8
6 / 9

Kullanıcı bilgilerini göster Özel mesaj gönder E-Posta gönder
Başa dön
İletileri göster:   
Yeni Konu Gönder   Cevap Gönder    Mesaj Panosu -> Köy Odası Saatler GMT +1 zaman dilimine göredir
1. sayfa (Toplam 1 sayfa)

 
Forum Seçin:  
Bu forumda yeni konular açamazsınız
Bu forumdaki iletilere cevap veremezsiniz
Bu forumdaki iletilerinizi değiştiremezsiniz
Bu forumdaki iletilerinizi silemezsiniz
Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Bu foruma eklenti dosyaları gönderemezsiniz
Bu forumdaki dosyaları indiremezsiniz

Benzer Başlıklar
Konu Yazar Forum Cevap Tarih
Yeni ileti yok KÖŞE YAZILARI-SERBEST KÜRSÜ ahmetsimsek Köy Odası 0 24 Oca Sal, 2017 9:59 am Son gönderilen iletiler

Etiketler : turku gibi gecen yillarim kose yazisi

Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group & PNT Nuke



Web Sitemiz Php-Nuke'nin Geliştirilmiş Sürümü Olan PNT Nuke Kodlarına Sahiptir.Php-Nuke GPL Lisansı Altında Dağıtılan Ücretsiz Yazılımdır...


Tema Desing:Mavimsn.Com